W latach sześćdziesiątych XX wieku Osamu Tezuka, najpopularniejszy mangaka ówczesnego okresu, zaczął rysować swoje postacie na wzór kreskówek Disneya. Od tej pory charakterystyczną cechą wielu mang są bohaterowie z ogromnymi oczami i nienaturalnym kolorem włosów. Jednak niektórzy rysownicy wolą realizm w swoich dziełach i kreują swoje postacie na zwykłych ludzi, często ze skośnymi oczami, dla podkreślenia odrębności ludności wschodnio - azjatyckiej. W japońskim komiksie królują więc skrajności. Obrazy są bardzo realistyczne, lub wręcz przeciwnie – bardzo komiksowe. Ogólnie każdy mangaka ma charakterystyczną dla siebie kreskę. Niektórzy rysują w tak niepowtarzalny sposób, że ich stylu nie można pomylić z żadnym innym. Wymyślne fryzury postaci w „Dragon Ball’u” Akiry Toriyamy, mnogość detali w strojach bohaterów „Naruto” Masashiego Kishimoto, miękkość kreski i lekka przezroczystość grafiki w „Vampire Knight” Hino Matsuri. Elementy rozpoznawcze każdego rysownika można by wymieniać w nieskończoność.